Muzeum w Palmirach
02.02.2011Adres inwestycji: Palmiry k/Warszawy
Inwestor: Miasto Stołeczne Warszawa
Inwestor zastępczy: Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta
Generalny Wykonawca: Winnicki
Biuro Projektowe: WXCA S.C.
Muzeum – Miejsce Pamięci Palmiry, zostało powołane w 1973 r., a od 1980 r. jest oddziałem Muzeum Historycznego m. st. Warszawy. W tym samym roku powstała ekspozycja stała, prezentująca fotografie, dokumenty i pamiątki związane z ofiarami hitlerowskich egzekucji w podwarszawskich lasach kampinoskich.Puszcza Kampinoska poprzez kilka stuleci historycznie związana jest z walkami Polaków o niepodległość. To miejsce schronienia oddziałów partyzanckich, miejsce cieśle związane z martyrologią narodu polskiego. W lasach kampinoskich, obok cmentarzy partyzanckich i wojennych, znajduje się jedno z najbardziej znanych miejsc zbrodni hitlerowskich w Polsce z grobami ponad 2 tysięcy Polaków i Żydów zamordowanych przez Niemców w czasie okupacji.
Palmiry to miejsce symboliczne. W czasie drugiej wojny światowej w okolicznych lasach Niemcy przeprowadzili serię 21 masowych mordów, w których zginęło ponad 1700 Polaków i Żydów. Od 1973 r. istniało tam Muzeum Walk i Męczeństwa w Palmirach, które od stycznia 2010 r. nosi nazwę Muzeum – Miejsce Pamięci Palmiry, oddział Muzeum Historycznego m.st. Warszawy. Oddział Muzeum gromadzi zbiory – fotografie, dokumenty i pamiątki związane z ofiarami hitlerowskich egzekucji.
Projekt
Projekt wykonała firma WXCA S.C. Biuro realizujące projekt miało 130 dni od dnia podpisania umowy na złożenie projektu do Stołecznego Zarządu Rozbudowy Miasta. Zamawiający zapłacił Wykonawcy projektu 96.380,00 zł brutto.
Wykonawca
Pod koniec lutego 2010 r., Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta ogłosił przetarg na prace budowlane, które rozpoczęły się w kwietniu 2010 roku. W listopadzie 2010 roku zakończyły się prace budowlane, wykonywane przez firmę Winnicki.
O budynku
Projektowana przestrzeń wewnątrz budynku jest prosta i czytelna. Wejście do budynku zlokalizowane jest na zakończeniu głównej alei prowadzącej spod wejścia na cmentarz. Oprócz głównej części ekspozycyjnej, która ma zająć powierzchnię ok. 600m kw. pozostałą część muzeum tworzyć będą: sala edukacyjna, biblioteka, pomieszczenia administracyjne, magazyn, hol, kasa, szatnia i bufet. Całe muzeum ma mieć powierzchnię ok. 1000m kw. Budynek zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej monolitycznej, słupowo-płytowej. Materiały elewacyjne to: ślusarka aluminiowa, panele stalowe perforowane oraz beton architektoniczny impregnowany. Dach muzeum jest dachem zielonym pokrytym niewymagającą pielęgnacji roślinnością.
Wybrana koncepcja zakładała rozbiórkę budynku istniejącego i budowę nowego obiektu muzealnego.
Obiekt zlokalizowano pomiędzy istniejącym dojściem pieszym a parkingiem dla gości znajdującym się na południowym krańcu działki. Budynek zaprojektowano jako jednokondygnacyjną prostokątną przestrzeń pokrytą płaskim porośniętym zielenią dachem z jasnego, gładkiego betonu architektonicznego. Prostokątna część ekspozycji pokryta będzie z obu stron przetartą okładziną stalową, przestrzeloną na wylot 2252 otworami. Ilość otworów w rzeźbiarsko potraktowanych ścianach obrazuje liczbę osób pochowanych na cmentarzu ofiar niemieckiego terroru. Otwory te tworzą od środka rysunek złożony z mnóstwa drobnych punktów świetlnych na tle ciemnej ściany. Od zewnątrz późną porą popołudniowo-wieczorną otwory te, dadzą efekt tlących się w oddali światełek. Tylko w stronę nekropolii część ekspozycyjna otwiera się szerokim przeszkleniem na zewnątrz, kierując w ten sposób wzrok zwiedzających z stronę trzech białych krzyży.
Ekspozycja będzie poświęcona egzekucjom w Palmirach i na terenie Puszczy Kampinoskiej w latach 1939 – 1943, a także walkom na tym obszarze w trakcie II wojny światowej.
W części wystawienniczej znajdą się wielkoformatowe siatkowe wydruki, specjalne oświetlenie i animacje dźwiękowe. Najnowsze techniki multimedialne staną się narzędziem scenograficznym do przekazywania szczegółowej wiedzy historycznej. Informacje w postaci tekstów drukowanych i nagrań do odsłuchu ilustrowane będą dokumentami, fotografiami (w tym fotografiami w formie transparentnych wydruków na przeszkleniach) oraz projekcjami filmów. Zabytki rzeczowe zostaną w tradycyjny sposób umieszczone w gablotach.
Scenariusz ekspozycji opracował zespół historyków z Muzeum Historycznego m.st. Warszawy pod kierunkiem komisarz Joanny Maldis, a aranżacje plastyczną przygotowali Marek i Maciej Mikulscy.
Inwestycja została sfinansowana przez stołeczny ratusz w kwocie ok. 8 mln zł, wsparcie z funduszy unijnych wynosiło 2,6 mln. Wsparcia finansowego udzieliła także Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Prace wykonane:
- Został zakończony etap budowy Muzeum.
- Obecnie prowadzone prace:
- W dniu 20.12.2010 r. wykonawca firma Winnicki dostała pozwolenie na budowę linii energetycznej zasilającej obiekt Muzeum.
- W dniu 30.12.2010 r. rozpoczęły się roboty budowlane linii energetycznej.
Prace do realizacji:
Do zrealizowania pozostało wyposażenie multimedialne budynku oraz po zakończeniu prac przeprowadzenie odbiorów budynku oraz linii energetycznej i uzyskanie pozwolenia na użytkowanie.
Zakończenie inwestycji w II kw. 2011 r.
Galeria:
Listopad 2011
autor: Krzysztof Skrabek
Luty 2011
Listopad 2010
Październik 2010
Wrzesień 2010
Sierpień 2010
Maj 2010
Styczeń 2010 – Podpisanie umowy na dofinansowanie z UE
2009 – Podpisanie umowy na projekt
Wizualizacja
